องค์แรกเป็นสาย สมเด็จวัดระฆังฯสายตรง คือ พระสมเด็จปิลันทน์ พิมพ์โมคคัลลานะ–สารีบุตร ของ สมเด็จพระพุทธบาทปิลันทน์ (ม.ร.ว.ทัต เสนีย์วงศ์) ศิษย์ใกล้ชิดทีได้รับการถ่ายทอดพุทธาคม และสืบทอดตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดระฆังฯต่อจาก สมเด็จฯโต.....
ท่านได้สร้าง พระพิมพ์ ในสมัยที่ สมเด็จฯโต ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้เชื่อว่าในพระพิมพ์ ต้องมี ผงพุทธคุณ ของ พระอาจารย์ อยู่แน่นอน..... พระสมเด็จปิลันจึงถือเป็นพระวัดระฆังฯที่เหมือน สมเด็จฯโต มีส่วนสร้างด้วย เพียงแต่ สมเด็จองค์ศิษย์ ได้ออกแบบพิมพ์พระให้แตกต่างจากพระของอาจารย์ โดยนำ ผงใบลานเผา มาผสมผงหิน ผงพุทธคุณ ทําให้เนื้อพระออก ดำเทา--กลายเป็นเอกลักษณ์ของพระพิมพ์นี้ ใครเห็นก็รู้ ไม่รู้ก็รู้ซะ.....
ปัจจุบันพระเครื่องสกุลนี้ได้รับความนิยมสูงทุกพิมพ์ หมวดพิมพ์เล็ก หลักหมื่น หมวดพิมพ์ใหญ่ หลักแสน--ส่วนหมวด พิมพ์พิเศษ อย่างองค์นี้ หลายแสน แต่ต้องเป็นพระที่บรรจุกรุ และมี ไขขาว คราบกรุขึ้นคลุมให้เห็นจะจะแบบนี้
พระโมคคัลลานะ และ พระสารีบุตร เป็น อัครสาวก ใกล้ชิดที่สุดของ พระพุทธเจ้า ซึ่งก่อนนี้ก็เป็น ลูกเสี่ย เพราะพ่อแม่รวย วันๆก็เที่ยว จนเบื่อ พระโมคคัลลานะ ซึ่งตอนเป็นฆราวาส ชื่อ โกลิตะ เกิดสำนึกว่าไม่เกิน 100 ปี ทุกคนก็ต้องตาย ตอนมีชีวิตจะมัวแต่ดูหนังดูละครไปก็ไร้สาระ น่าจะหาทางหลุดพ้นทุกข์ พระสารีบุตร ซึ่งชื่อ อุปติสสะ ก็เห็นด้วย จึงชวนกันไปบวชเป็น ปริพาชก ลัทธิหนึ่งในอินเดียซึ่งนักบวชจะแสวงหาสัจธรรม
วันหนึ่งก็เจอ พระอัสสชิ (1 ในปัญจวัคคีย์) กำลังบิณฑบาต จึงสนใจตามไปถามว่าลัทธิอะไร ธรรมะเป็นยังไง พอได้ฟังก็เลื่อมใส ตามไปเฝ้าพระพุทธเจ้าที่เวฬุวัน อบวช ซึ่งก็ทรงอนุญาตให้บวชแบบ เอหิภิกขุ อุปสัมปทา โดยทรงเปล่งวาจาอนุญาตก็เป็นพระภิกษุได้เลย ไม่ต้องบวชนาคแห่นาค หรือคิดหาวิธีไม่ให้หญิงทะเลาะกันถือหมอน
พระโมคคัลลานะ ทำความเพียร 7 วันก็สำเร็จเป็นพระอรหันต์ ส่วน พระสารีบุตร ใช้เวลา 15 วัน และเพราะมีสติปัญญาดี พระพุทธเจ้า จึงยกย่องให้เป็นเอตทัคคะทางปัญญา เป็นอัครสาวกเบื้องขวา ส่วน พระโมคคัลลานะ เป็นเลิศทางฤทธิ์ เป็นอัครสาวกเบื้องซ้าย



อ่านข่าวต่อได้ที่: https://www.thairath.co.th/content/270540

244-0-006xx-x